Papier - Nożyczki - .. PrzydaSię..

W Lubinie

2012-01-10T12:47:00.001+01:00

było cudownie. Pojechałam na zaproszenie Leny, u której odbył się sabat :) Że tez jej dom pomieścił tyle osób, plus biegające, pełzające i rozbawione dzieciaki :)

Było przepysznie :

a to tylko maleńki fragmencik tego co można było podjeść. Pierożków ze szpinakiem i fetą niestety nikt nie zdążył sfotografować, Zniknęły błyskawicznie!

Były też zajęcia

A to jeszcze długo po moim wyjeździe. Efekty są niesamowite!

Zdjęcia pozwoliłam sobie pożyczyć od dziewczyn.

Nie mogę doczekać się kolejnego spotkania, bo zapowiada się równie, jeśli nie bardziej, ciekawie. Będzie prawdziwy sabat!

Pozdrawiam :)

Czekając

2012-01-06T15:00:00.000+01:00

na sen, podsumowuję dzień.

Rozmyślam. I marzę.Kolejna praca w Kolażowni.

Cudowne prace dziewczyn w Kolażowni na FB.

Druga twarz Facebooka :)

2012-01-05T23:18:00.000+01:00

Z oporami zalogowałam się na FB.
W końcu okazało się, że to fajne narzędzie.
Można na przykład założyć sobie grupę i kolażować z dziewczynami.
A było tak...
Lena rzuciła temat: KARP. Kontrowersyjny i..krwawy jak się okazało :)
Szybki temat i szybka realizacja. Zabawa zaowocowała powstaniem grupy Kolażownia, do której zapraszam wszystkich chętnych. Nie ma ograniczeń, nie ma przymusu, za to jest fajna zabawa i spontan.
Oto pierwszy mój twór.

KARP

Zapraszam do zabawy.

Na chwilkę :)

2011-10-30T17:40:00.000+01:00

Jestem jestem, ale jakoś mi nie po drodze chwilowo. Mam nadzieje, że lada chwila zawitam na dłużej.

Za to wstawię jedną ciekawostkę. Pogodową.

Otóż jutro będzie...

Mam nadzieję, że jednak nie :) Dzisiaj było cudnie.

Pozdrawiam serdecznie.

Klamerkowo

2011-09-02T09:25:00.000+02:00

Wzięłam udział w wymianie klamerkowej u Craftypantek. Moją parą była Rachel, od której otrzymałam cudną klamerkową zawieszkę oraz przydasie, za które ogromnie dziękuję. Pozwoliłam sobie "pożyczyć" zdjęcia z Jej bloga, bo swoich nie posiadam niestety. A komórkowe nie wyszły..

I tak, otrzymałam cudną zimową (!!! uwielbiam zimę!!!) zawieszkę

A podarowałam w zamian

Jedna oklejona Pasiastym papierem :), druga stemplowana (baaaardzo mi się pomysł spodobał :), a trzecia ubrana w sztruks.

Do wszystkiego dołożyłam notesik i troszkę drobiazgów, mam nadzieję, że się przydadzą.

Pozdrawiam!

Hmmm..w wielkim sekrecie...

2011-08-28T18:48:00.000+02:00

Powiem Wam, że to mój drugi scrap. Ale jakby pierwszy.

Zostałam niejako zmobilizowana do zrobienia go tak sobie, a okazało się, że jest na wyzwanie Creative Scrapers #171. Podstępna, kochana Anna dała mi do wyboru pudło zdjęć i rzekła w te słowa: rób. Jakoś mniej więcej tak to brzmiało.

Wiecie co? Zdjęcie pokochałam od razu. Dopasowało się do okoliczności, zdarzeń, słów..

A oto moja wersja naprawdę bardzo prosta i bez szaleństwa, ale co strach robi z człowiekiem to może wiecie, tej oto mapki:

A dzieło wygląda tak:

Prawda ?

Spotkanie

2011-08-24T14:50:00.002+02:00

No cóż. Nadszedł czas, kiedy dojrzałam i postanowiłam się zmierzyć ze swoim onieśmieleniem. Wybrałam się na spotkanie Koła Gospodyń. Przyznam się po cichu, że miałam pietra jak nigdy dotąd. Nawet do Bydgoszczy, w zupełnie nieznane, nie jechałam z obawami, czy aby mnie przyjmą.

Na takie spotkanie zbierałam się od bardzo dawna. Naprawdę chciałam, ale jakoś za każdym razem odwaga mnie zawodziła. Kto mnie zna, może się dziwić. Ale cóż. W końcu się wybrałam. Do Ptasiego Radia.

I co?

I trzeba było już dawno to zrobić!

Nie dość, że tak jakoś lekko zostałam przyjęta, to jeszcze od razu dostałam pudełko (o którym wkrótce).

Oraz popełniłam kolażyk, który przypasował mi bardzo do mojej obecnej sytuacji. A że Maryl Streep uwielbiam za całokształt, to inna sprawa. Nawet znalazło się odpowiednie zdanie.

Dostałam również cudną broszkę od Belladonny, niestety, zostałam pozbawiona chwilowo aparatu i zdjęcia nie będzie.

Bardzo dziękuję za fajne przyjęcie.

Dzisiaj nie rękodzielnie..

2011-08-21T20:37:00.001+02:00

Uzbierało mi się troszkę różnych takich :)

Na początek moje miejsce do pracy. Tutaj jeszcze w trakcie..tworzenia i przed inwazją bardzo-potrzebnych-rzeczy: Teraz to miejsce jest nie do poznania ;)

Szerokość 160 cm, na zdjęciu z komórki, niestety, jakość taka sobie.

Oświetlenie LED, pomysł małża. Nawet się sprawdza, chociaż tęsknię czasem za zwykłą żółtawą żarówą..

Daje prawie bezcieniowe oświetlenie miejsca pracy.

A teraz z innej beczki. Co robi najmłodszy ?

Najczęściej jeździ na rowerze, a jak nie to siedzi na drzewie :) Poza zasięgiem moich rąk. I udaje małpę :)

Muszę wstawić to zdjęcie, bo nie mogłam ze śmiechu chyba przez godzinę.

Tytuł zdjęcia: PORZĄDEK MUSI BYĆ!

Tak tak, pani ma w ręku karabin. Całe szczęście zabawkę jednego ze swoich synów. Jednak wrażenie pozostało, a ja nie mogłam ze śmiechu grać z Agatą :)

A to ostatnie już kwiatuszki, a raczej dwie wisienki na torcie. Lubię znajdować takie.

Numer 1:

To zakład krawiecki blisko mojego domu..

Numer2:

Spacer po przecudnych Jeżycach zaowocował taką zdobyczą :

Pozdrawiam serdecznie. Na dziś koniec prywaty :)

Przepiękne

2011-08-14T20:14:00.000+02:00

Notesik i kartka od Jagi Ba, w UHK - Inspiracje.
Polecam!

Pamiątka

2011-08-12T17:12:00.002+02:00

Ostatnio zrobiłam trzy w tempie iście ekspresowym, bo w jakieś 30-40 minut. Ze względów nie tak oczywistych, co jednak niektórym znanych. O dziwo, robiło się lekko i przyjemnie :)

Dwie proste, bardzo podobne do siebie kartki - pamiątki na chrzest:

W wersji zielonej

W wersji fioletowej

Oraz ślubna kopertówka, pierwsza moja oficjalna :)

Pozdrawiam serdecznie. U mnie za oknem, po parnym dniu ulewa i burza. Taka prawdziwa letnia, z grzmotami tuż nade mną, a nie na horyzoncie. Uwielbiam.

Jaszczur, lampion i cała reszta

2011-07-25T22:36:00.001+02:00

Jaszczura spotkałam na wycieczce nad jeziorko w Jeziorach.

Pięknie nam pozował.

Dzisiaj również zrobiłam lampionik. Kalka plus embosowany stempelek. Tym samym zwracam honor tuszom pigmentowym Heyda, które normalnie na tym papierze są nie do użycia, natomiast do embosingu nadają się znakomicie.

A tu "działający" :)

Nie wiem tylko dlaczego Małż mój osobisty, oglądając lampionik stwierdził co następuje: "chińszczyzną powiało"..

Cała reszta to wyróżnienie od JaneB, za które serdecznie dziękuję.

Ponieważ wszystkie osoby, które chciałabym wyróżnić już takowe posiadają, przekazuję je wszystkim chętnym.

Natomiast chętnie podzielę się siedmioma rzeczami związanymi ze mną:

1. uwielbiam czytać książki - najlepsze lekarstwo na różne dolegliwości, od nudy począwszy, skończywszy na braku czasu :)

2. uwielbiam słuchać muzyki - jak powyżej, z tym, że muszę nieustannie słyszeć i bardzo cierpię w chwilach przerwy.

3. uwielbiam herbatę - mogłabym ją pochłaniać hektolitrami i na nic historie o szkodliwości.

4. Nienawidzę obłudy, chamstwa, dwulicowości i kłamstwa.

5. Uwielbiam sporty różnego rodzaju, chociaż ostatnio jakby się opuściłam, khem, khem..

6. Uwielbiam poznawać nowe miejsca

7. Kocham Skandynawię od kiedy przeczytałam Dzieci z Bullerbyn i marzę i śnię o tym, że w Szwecji lub Norwegii mieszkam. Kocham też Chiny, które chciałabym zobaczyć z perspektywy czasowej jakiegoś cesarza, oraz Japonię, również czasowo odległą. Nie pogardziłabym odwiedzinami w teraźniejszości oczywiście :)

Dodam jeszcze, że ciągle szukam.

Pozdrawiam serdecznie.

A mówiłam...

2011-07-24T14:35:00.000+02:00

że wrócę. Ale nie z kwiatkiem, kwiatek musi poczekać.

Jednak to, co chcę Wam pokazać jak najbardziej w zakręceniu tkwi. Chciałam zalterować doniczkę na wyzwanie Scrapujących Polek. Przeleciałam po poście, zerknęłam na dzieła teamu i zaczepiła mi się w głowie jedna myśl: igielnik. Bo takiego stojącego pod ręką nie mam (nie miałam), a biedronki poszły w świat.

Posiadałam małą doniczunię i jak znalazł pasowała. Zaczęłam ją męczyć..

W połowie pracy zerknęłam jeszcze raz na polki...Zatchnęło mnie, bo igielnik teamowy był...podobny. Znaczy jego konstrukcja. Też z czymś na i z koronką.. Zrezygnowałam z wstawienia. Pokażę go tutaj, bo jednak nie zdemontowałam go i służy mi dzielnie.

Pozdrawiam. Do niebawem :)

No więc zrobiłam sama...

2011-07-23T14:24:00.001+02:00

Miało być na wyzwanie w Scrap Pasji, ale...nie doczytałam i nie ma kwiatka.

A oto moja samosia :)

Własnoręcznie narysowane drzewko, kreślarskim cienkopisem, pokolorowane kredkami akwarelowymi i potraktowane wodą

Jedyne stempelki, jakich użyłam, plus ręczne przeszycie

Wycięte z tekturki listki, pomalowane farbkami akrylowymi (nie był to niestety dobry zakup, bo farbki są zwarzone i niektóre nie nadają się do malowania..) i tymże cienkopisem

Kolejne własnoręczne szycie

Trochę jesiennie, ale cóż poradzić, kiedy jesień lubię, nawet taką deszczową. A patrząc za okno zastanawiałam się co to za miesiąc mamy..

Teraz lecę na spacerek. W końcu wyjrzało słońce zza chmur. Trzeba przewietrzyć młodego konstruktora, ale o konstrukcjach będzie później.

Ja tu jeszcze wrócę.

Z kwiatkiem na wyzwanie wrócę.

UHK-owe wyzwanie # 1

2011-07-15T10:21:00.000+02:00

Od kiedy jestem posiadaczką papierów uhkowych, z zachwytu wyjść nie mogę. Do tego tekturki..

Więc kiedy zobaczyłam wyzwanie, nie mogłam się oprzeć. Powstało to. Zagadka. Kartkowa. Kartka schodkowa według kursu Brises, który można znaleźć o TU. W brązach. Z papierów UHK całkowicie. Z jednego distressa można zrobić duuuży użytek :) No dobrze, z dwóch, bo serduszko też jest distressowane.

Tu złocenie miedzianą folią do decou.

Pozdrawiam wszystkich serdecznie.

Przykro mi..

2011-06-27T22:27:00.000+02:00

Przed chwila dowiedziałam się, że odszedł Mistrz Czarnego Humoru. Człowiek o cudownym radiowym głosie. Wspaniała, polska dusza Cohena.
Maciej Zembaty.

Do widzenia. Mam nadzieję, że rozśmiesza Pan teraz zaświaty.

Ach, kiedy to było...

2011-05-06T11:08:00.000+02:00

Osiemnastka. Piękny czas. Wspominam z łezką w oku swoja imprezę. Może kiedyś zrobię z tego wspomnieniowy album.

A tym czasem ten nieuchronny krok w dorosłość zrobiły dwie cudowne damy.

Na tę okazję stworzyłam dwie - PRAWIE- identyczne kartki.

Pozdrawiam serdecznie moją nieocenioną pomoc, która zagląda niecierpliwie i mnie pogania.

Niebawem także zaległości, pajęczyną pokryte, że wstyd się przyznać. Ale co robić, kiedy życie pędzi do przodu, nowe wyzwania człowiek sobie znajduje i wszystkiego musi popróbować. No, może prawie wszystkiego.

Do..niebawem :)

W ciągu..

2011-04-28T10:12:00.000+02:00

Jak się powiedziało a i zrobiło format B5, to trzeba było sprawdzić jak pójdzie z takim mniejszym, 10,5 x 12,5 cm.

A poszło tak:

Kartki powstały z szarego papieru, resztek z testów bobiniarki (taka maszyna do nawijania papieru na ogromne role, dodam tylko, że to mój nieoceniony małż przewidział lata świetlne temu, zanim jeszcze mi do głowy wpadło papierowe szaleństwo, że mi się przyda i przywiózł mi stos takich papierów).

A tu pochwalę się co własnie kurier mi przywiózł:

Jestem zachwycona. Co prawda w porównaniu z Zutterem to olbrzymi kolos, ale już mi się bardzo podoba. Przeboleję nawet ten wściekły róż :)

Pozdrawiam serdecznie i dziękuję za wszystkie groźby z komentarzy pod poprzednim postem. Chyba zapewnię sobie ochronę ;]

Introligatornia domowa

2011-04-27T12:41:00.001+02:00

Postanowiłam spróbować i ja. Zachwyciły mnie szyte notesy Wolfann. Na razie spróbowałam ściegu koptyjskiego. Wiecie, że te ściegi wykorzystywane są od II w. n.e.?

A oto moje dzieło.

Przedstawiam...

Pozdrawiam serdecznie :)

Lubię takie dni

2011-04-13T10:38:00.001+02:00

Takie jak wczoraj. Nie mogłam być na spotkaniu kujawsko-pomorskim, ale za to dostałam ogromną paczkę.

W niej same cuda. Nie była to jedyna paczka tego dnia, bo dostałam ich aż cztery, ale ta była najważniejsza.

Poza zapachami jak ciągle unoszą się w powietrzu za sprawą bajecznych, kolorowych pastylek do kąpieli, papierami, stempelkami, książkami do poczytania, kwiatuszkami, drewnianymi koralami i bransoletkami do ozdobienia dostałam liścik oraz takie oto cuda :

od Offcy kochanej vel AniMani, jej dzieło, które wylosowałam w wymiance komódkowej (do niej poszło moje, z poprzedniego posta :)

Prawda, że cudo? Prawdziwie zapałczana komódka. Tak bardzo mi się podoba, że sobie nie wyobrażacie.

Dodatkowo dostałam coś bardzo miłego. Bardzo bardzo mi się podoba.

Cudowne ATC od Oliko, z niedzielnego pobytu nad morzem. Z piaskiem i muszelkami, takimi jakie uwielbiam (tylko takie zbieram :)

Reszty dobra nie pokazuję, ponieważ chaos panujący w całym pokoju jest nie do ogarnięcia. Po prostu nie mogę się pozbierać i bujam w obłokach :)

Pozdrawiam serdecznie wszystkich zaglądaczy.

Komódka na ...

2011-04-11T21:41:00.001+02:00

...co sobie nowa właścicielka, kochana, niezastąpiona, niesamowita Offca, wymyśli.

Mam nadzieję, że spodobała się, choć taka prosta.

Komódka była na wymiankę kujawsko-pomorską.

Moja pierwsza...

każda ściana miała "inne"uchwyty.

A co ja dostałam, pokażę jutro. Czekam niecierpliwie na kuriera :)

Pozdrawiam serdecznie.

Nie mogłam się oprzeć..

2011-03-31T11:39:00.000+02:00

Żeby nie pokazać Wam prezentu, jaki dostałam od mojej Sąsiadki, nieocenionej Niani mojego synka, która została jego trzecią babcią.

Maszyna przerobiona na prąd, bez bajerów, z prostym ściegiem. Do nabrania wprawy.

Cieszę się jak dziecko.

Scrapki.pl

2011-03-30T22:57:00.002+02:00

Cudowne rzeczy do wygrania TU:

Obiecuję się poprawić. Niebawem się pojawię :)

Zakładam

2011-03-09T00:04:00.002+01:00

Jednym z moich nałogów, do którego z ogromną chęcią się przyznaję, jest czytanie. I to jest tak, że czytam dużo, wszędzie i choćby po kilka stron. Nie muszę mieć do tego specjalnych warunków. Oczywiście najfajniej jest w układzie: ja-książka-herbata-muzyka.Bo najczęściej jest tak, że czytane książki kojarzą mi się z z muzyką, której przy czytaniu słuchałam. Bo na dodatek mam podzielność uwagi. (I to podzielność na kilka, nie tylko na pół). Na przykład "Nekroskop" kojarzy mi się z płytą Innuendo Queen (bo wtedy Queen był u mnie na topie topów), za to "Wladca pierścieni" z Shakirą "Whenever wherever" i Depeche Mode "Free love". Bo czasem ta muzyka to może być zwykłe radio.

Jeszcze marzy mi się fotel. Lampę już mam.

Ale chciałam o zakładkach.

Mam jedno zboczenie z tym związane. Do zakładania używam biletów. Tylko i wyłącznie. Kolejowych, bądź przedstawieniowych, koncertowych i kinowych. Tramwajowe kolekcjonuje mój czterolatek.

Brakuje tu mojej gwiazdy, mianowicie żółtego biletu z koncertu Chrisa Bottiego. Tym większą ma dla mnie wartość, że posiada autograf samego Chrisa. Z tym, że ten bilet gdzieś mi się zapodział ostatnio.(Zupełnie jakby wsamrazki mi go porwały, jak i inne rzeczy, które giną mi W DOMU (!!!) bez udziału osób trzecich...) A koncert był cudowny tak na marginesie.

Najstarszy zaś bilet jaki posiadam jest z 1996 roku. Zakłada Artura Conan Doyle'a i samego Szerloka.

Nic nie jest w stanie tego zmienić. Bilety rządzą i koniec. Nawet tak piękna zakładka, jaką dostałam w wymiance na spotkaniu Kujawianko-Pomorzanek w Bydgoszczy.

Pewnie wiecie już kto ją stworzył :)

Tak tak, to JaMajka. Bardzo Ci kochana dziękuję, ale zakładkę oddam drugiej czytaczce w domu, Agacie. Ona jest w tym względzie normalna.

Pozdrawiam.

PS: powyższe nie oznacza, że nie stworzę zakładek w przyszłości :) Może komuś się przydadzą :D

Taaak. Ciąg dalszy :)

2011-03-06T21:38:00.000+01:00

Wykończyłam. Koniczynkę :)

Nawet już kilka razy. Jedna lada moment poleci na południe. Do faceta!!!

Druga poczeka do soboty i pofrunie do Malutkiej :)

To tyle na chwilę obecną. Zajęta jestem :)

Zarobiona. W sobotę mnóstwo emocji :)

Pozdrawiam serdecznie zaglądaczy :)

Ja i igiełka

2011-02-16T09:55:00.002+01:00

Nic nie poradzę na to, że wciągnęły mnie krzyżyki. Właściwie to, gdzie teraz jestem w robótkowym moim świecie to zasługa właśnie krzyżyków. Zaczęło się od szukania wzorów i...tak zabrnęłam do decou, scrapów i kartek. A z oszołomienia długo nie mogłam się otrząsnąć. Zresztą, ciągle szukam. I jestem pasjonatką próbowania wszystkiego co nowe.

Ale krzyżyki już były. Przerobiłam je. Tyle, że odkryłam biscornu i na razie wsiąkłam.

A oto część moich, przygotowanych do dokończenia, czyli zrobienia z nich igielniczków, wytworów.

Tu jeszcze ramka i "plecy" potrzebne..

Tu potrzebna druga strona. Wzorek troszkę zmodyfikowany.

Tu są obie. Czekają na zszycie :)

Tu jeden igielniczek, który, mało brakowało, stałby się poduszką dla myszy, przyjaciółki mojego synka (zdjęcie wkrótce):

I na koniec coś, z czego się cieszę, a co wyląduje na plecaku córci jako naszywka*:

Wzorki wygooglane. Niestety nie pamiętam skąd : (

* obok Rammsteina, Pidżamy Porno, Green Day, flagi rasta...

I tak mijają dni do kolejnego spotkania z moimi Kujawiankami :)

Pozdrawiam serdecznie w ten piękny, słoneczny, zimny dzień!

Hmm..Biedroneczki są w kropeczki :)

2011-02-01T22:27:00.000+01:00

Niech będzie taki tytuł. Zawsze mam problem z tytułem maili i postów jak się okazuje też.

Ale o biedroneczkach napisałam, bo nie dość, że kojarzą mi się z dalszym ciągiem, i to nie w oryginale, a w wersji kabaretu Otto:> , to jeszcze zrobiłam coś na wzór biscornu. Nie wyszło tak jak chciałam, bo okazało się, że mam jakąś dziwną kanwę. Drobną taką. Zamiast kwadratu wyszedł prostokąt, a wszystko równo było! Poza tym zszywanie było koszmarne, ale tylko na dłuższych bokach, bo ta kanwa jakoś się dziwnie zachowywała. Niepoważna. A oto efekt, czyli biscornu, które zostało zwyczajną poduszeczką do igiełek. Mam nadzieję, że Kasi się przyda:). Bo to był prezencik na naszą kujawsko-pomorską wymiankę, którą uskuteczniamy na comiesięcznych spotkaniach. O tym co ja dostałam, napiszę następną razą, bo muszę zrobić zdjęcia :)

Oczywiście zdaję sobie sprawę z niedociągnięć i niezgodnych zapewne ze sztuką nitek widocznych pod spodem, ale cóż. Jestem samoukiem :) Wiem już jednak kogo zapytam o szczegóły na następnym spotkaniu :)

Pozdrawiam serdecznie.

Z Nowym Rokiem :)

2011-01-03T13:19:00.000+01:00

Kolejny roczek przybył nam w latkach. Mi to nawet dosłownie.
Postanowienia noworoczne w produkcji (z niewyraźnym jeszcze, ale już zarysem), a na początek, oby dobry początek, prezentuję moje ostatnie dzieło.

BISCORNU

Moje pierwsze. Własne. Z bardzo prostym wzorkiem.

A tutaj zaległy sprzęt sportowy w wersji choinkowej, podpatrzony u Oli (niedościgniony wzór):

A na ten młodziutki Nowy Rok, życzę wszystkim samych radości, szczęścia, zdrowia i pomyślności w każdej dziedzinie życia.

Pozdrawiam!

s'Sketches #40

2010-12-11T01:21:00.000+01:00

Niesamowite...

Odważyłam się.

Wzięłam udział w wyzwaniu.

Zrobiłam filcowego bałwana.

Dałam mu nawet do łapki kawałek mojej wierzby pokręconej.

A kartka według tej mapki:

Nie wiem. Chyba czuję się dumna :)

Pozdrawiam.

P.S.: Naprawdę uwielbiam zimę.

Świąteczne. Odcinek drugi. Występują....

2010-12-10T12:26:00.001+01:00

Wyszły mi kartki. Ale obawiam się, że to nie koniec...

Kto cierpliwy, niech ogląda :)

Cudna wytłaczanka z zielonego robala :)

chciałam pokazać jak fajnie wygląda klej pod akrylową kroplą. Wszystkie tak pięknie się mienią.

Bombki popryskane glimmer mistem. Ślicznie błyszczą.

Ciąg dalszy, zimowo - świąteczny, nastąpi niebawem.

Pozdrawiam!

Mikołajem być..

2010-12-06T22:22:00.000+01:00

To bardzo ciężka praca. I wcale nie mówię o świętym. On ma pewnie lżej. Opanował te tricki, jak znikanie i przenikanie i bezszelestne podrzucanie niespodzianek.

Ale ja też zachciałam być Mikołajem. W pracy.

Zrobiłam takie drobiazgi...x 8

W każdy włożyłam karteczkę z imieniem, bądź tytułem naukowym :)

napisane tuszem na grubej kalce.

Pod każdym kapelusikiem znalazła się wiśnia w likierze w czekoladzie.

I zaczęła się zabawa. Przyszłam do pracy, zimowo spóźniona, czyli 10 minut przed otwarciem, pacjenci już stali pod drzwiami, personel gotowy do działania, a ja, niestety jestem na pierwszy rzut. Ustawiając wszystkich w kolejce do odpowiednich gabinetów obmyślałam, jak pozbyć się z tychże osób, które miały dostać mały prezencik.

Musiałam kombinować jak na Mikołaja przystało. Udało się. Jedna osoba dostała kapelusik będąc na miejscu i nawet się nie zorientowała! To się nazywa zręczność!

Jestem baaaardzo zadowolonym z siebie Mikołajem!

Nieśmiała świąteczna..

2010-11-21T18:07:00.001+01:00

Aaaaaaaa...taka pierwsza. Świąteczna.

Z resztą się rozpędzam.

Kolory jak to jesienią. Szaro za oknem, tak jakby dzień zapomniał wstać. Zresztą ja nie lepiej. Może nie zapominam, ale baaaardzo mi się nie chce.
To na razie tyle.

Pozdrawiam serdecznie zaglądaczy ze wszystkich stron świata. Jest mi niezmiernie miło :)

Jesiennie i Halloween:)

2010-10-31T22:35:00.000+01:00

Jesienne liście są cudowne.

Uwielbiam ich kolory.

Jesień lubię bardzo.

A z liści lubię to:

Te badylki wystające z bukieciku to moja osobista dracena. Opadnięte smocze liście :)

A tutaj coś na Halloween.

Przerażające. :)

Sama stanęłam jak wryta zastanawiając się...

GDZIE TEN FACET MA GŁOWĘ??

Pozdrawiam serdecznie.

Anatomia

2010-10-27T00:34:00.000+02:00

Nie mogłam się powstrzymać. Oto co mój Małż wykopał na wykopie:

zajrzyj tu koniecznie :)

Pozdrawiam i dobranoc :)

Candy

2010-10-19T22:22:00.000+02:00

Jaszmurkowe.

Ja tak na ostatnią chwilę, ale może się uda:)

Młodej Parze

2010-10-16T23:03:00.000+02:00

Ślubna. Przyczepiła się do mnie Victoriana ze scrapcomu. I to jeszcze różowa. A ja nie lubię różowego!
Poza tym nie mam kwiatków, nie mam stempli i jak tylko siadam do roboty wylatają mi z głowy wszystkie odważniejsze pomysły...Macie na to jakąś radę?

I przepraszam za zdjęcia na kuchennym stole...

Niestety, czasu nie było, bo fotograf się spieszył i kartkę trzeba było dostarczyć.

Pudełeczko

2010-10-12T22:53:00.000+02:00

Swego czasu dla mojej Sis zrobiłam pudełeczko. W prezencie dla jej szwagierki. Pokusiłam się o stworzenie czegoś na wzór przepięknych pudełeczek Agnieszki ze Scrappassion. Naprawdę tylko na wzór, bo kunsztem nie dorównuję w najmniejszym stopniu. Pochwalę się jednak. Kolory lekko przesłodzone, ale poszło w świat szeroki i tylko te zdjęcia mi zostały.

Pozdrawiam serdecznie.

Szydełko w dłoń

2010-10-11T01:35:00.001+02:00

Jako żem zasmarkana, kaszląca i ogólnie nielekko się czująca jestem, wzięłam się za coś, co pozwala na okutanie się kocem w kącie sofy, postawienie wśród fiołków (o fiołkach, którymi muszę się pochwalić kiedy indziej) kubka-szklanki z herbatą z imbirem i plątanie. Niezbyt wymagające. Więc nie były to frywolitki.
Za to przełamałam się i od razu wyszły trzy. Skarpetki na telefony. O! pardon! Cztery. Jednak o czwartej na końcu.
Bo to było tak. W przepastnych miejscach, gdzie można ukryć skarby w moim domu (mieszkaniu), po dokopaniu się do wieka...kartonu, w kwiatki, (nie żebym miała tu skrzynie jakieś, ale w sumie pomyśleć by trzeba było...) i otworzeniu tego zapomnianego przez boginię miejsca (że niby przeze mnie) odnalazłam po latach ogromne ilości włóczki. Różnej. Na swetry, dawno obiecaną kamizelkę, sweterki dla dzieci, myszki, świnki i inne twory...Aż mi dech z wrażenia zaparło, że takie skarby posiadam. Jak ten pies ogrodnika: sam nie wykorzysta i innym nie da. I jeszcze ma taką sklerozę, że nie wie co ma. I gdzie.
Wykorzystałam wzięłam. Co wyszło? Ano to:

Nie obyło się jednak bez malutkiego frywolitkowego kwiatuszka (straszne słońce było):

No i czwarta. Na specjalne zamówienie. Zamówienie modyfikowane w trakcie. Z kontrolą rządków i kolorów.

Przez Czterolatka, który pilnował mnie i nie odchodził na krok, czekając na efekt, w międzyczasie wypytując o co chodzi w meczu (politycy kontra gwiazdy) i przypasowując co chwilkę swój telefon (wystawowa atrapa, dali mu u mojego operatora, coby nie zadawał dużo pytań :) czy aby już pasuje.

To tyle. Pozdrawiam.

Jesienne porządki

2010-10-07T12:20:00.004+02:00

Zleniwiłam się okrutnie. Ale nie tylko. Niestety.
Czas posprzątać, kurz zalega wielką, grubaśną warstwą, aż wstyd. Muszę tylko ponaprawiać co zepsułam i będę.
Na razie krótka relacja z koncertu Die Toten Hosen, na którym szalałam z moją Agatką i czułam się jak innostraniec, bo jakieś 3/4 współszalejących mówiło wyłącznie po niemiecku. W sumie do Poznania niedaleko od granicy. Pozycja w drugim rządku utrzymana, co przypłaciłam siniakami, ale co tam!
Przed wpuszczeniem do Eskulapa wszyscy stali pod drzwiami, a te 3/4 fanów śpiewało największe szlagiery zespołu. Nie zabrakło "Alles aus liebe", na co napisałam smsa do małża z zapytaniem, czy będzie mnie leczył z siniaków jak zacznę śpiewać polską wersję tego mega hitu. Oczywiście na koncercie został zagrany z ironicznym komentarzem Campino.
Dodatkowo ogłuchłam na jakieś pół godziny, a szum w uszach ustał dopiero na drugi dzień. Słyszę już, za to kicham i mam okropny katar. Zawalone zatoki. A ogólnie jest dobrze.
No to fotorelacja. Zdjęcia niestety kiepskie, bo: a) dym, b) ciagły ruch, c) światła w dziób, d) refleks sprzętu fotograficznego porównywalny z żółwim tempem.

Dodam tylko, że przed DTH grał zespół Alien Autopsy i wokalistę bym wyrzuciła, pozwoliłabym śpiewać takiemu jednemu z gitarą, chyba Steve, a najlepiej wychodzi im granie bez śpiewania.I właśnie zdążyłam zaryczeć do ucha latorośli, że niech grają, ale nie śpiewają i...stał się cud. Zagrali tak czadowy kawałek, BEZ ŚPIEWANIA!!!!, że wymiękłam. Wielki plus za to.

Warto było.

Pozdrawiam.

Leniwie...

2010-07-16T13:24:00.000+02:00

Co robić, kiedy nie można wleźć do wody i w niej siedzieć?

Można czasem uratować przed utonięciem ważkę świteziankę (o ile dobrze ją rozpoznałam), która nie chciała na trzcinę i nijak nie chciała siąść na klapkach Agaty (żebym mogła skorzystać z pomysłu AG na ozdobienie japonek), za to dała się zanieść na koc i suszyła skrzydełka na mnie, ochlapując mnie co chwilkę:

Można też zabrać ze sobą frywolitki!

Oto co powstało kiedy nudziłam się na kocu:

(trochę ciemne to zdjęcie)

A to podpatrzyłam na you tubie. Kiedy się nie ma jeszcze dwóch czółenek, można zrobić swoje:

Doskonale się sprawdzają!

Pozdrawiam z upalnego Poznania.

Za chwilę wsiadam do pociągu, co nie nastraja mnie zbyt optymistycznie..

Szpule

2010-07-15T14:27:00.000+02:00

Ponieważ z czasem przypomina mi się więcej z wyjazdu, będę dorzucać pewnie co jakiś czas takie drobiazgi.
Dzisiaj stwierdziłam, że warto pokazać mój zakup, "pamiątkę" z Norwegii. A to, że jestem stuknięta to wiem. Bo wszyscy faceci z jachtu kupowali swetry. Nie wiem co w nich takiego super. Standard i już. Trolla już mam, nawet podobny do mnie i wisi na lodówce. Kubek z Norwegią (już obtłuczony) też mam. To są pamiątki od małża zeszłoroczne. Natomiast ja nie znoszę kupować zwyczajnych gadżetów ze stoisk z pamiątkami. Skręca mnie, kiedy każe mi się wysłać kartkę (nawet adresów nie miałam ze sobą).
Tym bardziej, kiedy stoisko z gadżetami jest takie:

Owszem, mogłam poszukać czegoś innego. Ale naprawdę, każdy sklepik z pamiątkami był podobny do stoiska znad morza. Koszulki, maskotki, kubki, breloczki i magnesy na lodówkę. Zwyczajna tandeta. A ja nie lubię.

Za to, w ramach szukania rękodzielniczych przybytków uciechy dla mych oczu znalazłam taki oto sklepik-galerię na malutkiej wysepce na Lofotach:

gdzie kupiłam fajnie ręcznie zapakowane cukierasy dla dzieciaków, oraz:

I tak przez jakiś czas wszyscy dziwnie na mnie patrzyli. Ale co ja im będę tłumaczyć! Że szpule niezbędne mi są do życia. Na razie sama nie wiem co z nimi zrobię. Ale są piękne, prawda?

W ten upał..

2010-07-14T18:48:00.000+02:00

Siedzę i dłubię. O, przepraszam, dziergam. Kilka dni mi zajęło pojęcie, że nie na tej nitce nie tą nitką co trzeba supłam moje półsztyki. Nic to. W końcu, zrezygnowana i zniesmaczona, sięgnęłam do zasobów wszechwiedzącego youtube i wyszperałam tam kilka filmików. Tak się zaparłam, że nawet hiszpański mi nie przeszkadzał. Patrzyłam jak sroka w gnat. Próbowałam i nic. Obudziłam się rano i po wszelkich wykonanych zadaniach sięgnęłam po książkę i w końcu dojrzałam swój błąd. W końcu zobaczyłam co trzeba. Aż mnie olśniło. Zrozumiałam, że wszystko zupełnie na odwrót i dlatego mi nie wychodzi. No i zaczęła się produkcja.
Ostrzeżenie! Jeśli macie zamiar do frywolitek kupić snehurkę, lepiej wyrzućcie pieniądze do pierwszego śmietnika, jaki napotkacie. Na jedno wyjdzie. A przynajmniej nie naklniecie się za dużo.

Oto efekty mojego dziubania:

To na razie.
Jutro zabieram się za wyzwania :)
W końcu nie samymi frywolitkami człowiek żyje :)

To chyba nie koniec wspomnień

2010-07-13T11:42:00.002+02:00

To jeszcze kilka słów na temat rejsu.
Będąc za granicą zachciałam spełnić obywatelski obowiązek i zagłosować. A właściwie sprawdzić, jak to jest. Co udało się znakomicie po krótkiej, rozpaczliwej korespondencji z ambasadą w Oslo i namieszaniu lekkim, stąd na liście wyborczej było mnie i małża razy dwa :) Ale dwa razy nie pozwolono mi zagłosować. Niestety. Ale tak się dobrze złożyło, że pierwsza tura zastała nas w Bergen, w jednym z czterech okręgów wyborczych w Norwegii.

Wszędzie kwitły piękne takie oto. Różaneczniki. W milionie odcieni i kolorów,

Kwitły też jagody:

Nie wierzyłam, że w Norwegii jest aż tak drogo, w porównaniu z Polską (co oczywiście jest durnym porównaniem, ale w ekonomię wbijać się nie będziemy). W tle, czereśnie za kilogram, w koronach, a korona to około 53 grosze:

I jeszcze truskaweczki, za kubeczek:

A także ja za sterem, żeby nikt nie pomyślał, że się obijałam!

Oczywiście zapomniałam dodać, że bez frywolitek się nie obyło. W wersji hard core.

Bo:

Materiał się znalazł... rąbnęłam I oficerowi kawałek...sznurka:

A wyszło..

To oczywiście robótka chwilówka, dla sprawdzenia.

Bo nie wiem, czy któraś z frywolitkujących dziewczyn pływa, ale wiązanie frywolitkowe to nic innego jak półsztyki, lewy i prawy! Olśniło mnie przy wiązaniu odbijaczy...

Tak więc próby czółenkowe pseudo czółenkiem mam za sobą i żadna frywolitka mi nie straszna!!!!

I wiadomość z ostatniej chwili. Chcesz znaleźć coś, co schowałaś gdzieś tak, żeby nie zapomnieć, ale zapomniałaś gdzie? Wyjedź na dwa tygodnie z hakiem. Samo się znajdzie. Wlezie Ci w łapy zanim zdążysz się rozpakować po powrocie.
W ten sposób odnalazło się moje czółenko frywolitkowe :D

Pozdrawiam.

Zdycham.

Niech ktoś zgasi słońce...

Norwegia

2010-07-12T14:05:00.003+02:00

Wiedziałam, że będzie zimno. I baaaardzo mnie to cieszyło. Bo ja nie lubię gorąca. Wolę zmarznąć, niż się pocić w upale. Dlatego teraz najchętniej poddałabym się hibernacji na czas lata. Bądź też wyniosła się na północ. Na zawsze.
Rejs zapowiadał się ciekawie. Bo temperatury miały być niskie (raz spadła nawet do 3 st.). Poprzednia ekipa miała dość ciężko. Ale nic to. Nam los sprzyjał. Nie wiało mocno, temperatury tak 10-15. Dwa polarki i sztormiak to norma. Pogoda kapryśna. Cudowna. I pięknie tam!

Lot spokojny. Norwegia przywitała nas ...śniegiem. Co za rozkosz zobaczyć śnieg w czerwcu!

Oraz swojsko brzmiącym apelem:

Bergen przywitało nas słońcem i okrutnym wiatrem w porcie. Co z tego. Tylko w porcie.

Wszechobecne suszarki do sztokfiszów:

Front:

W dal:

Zaprzyjaźniamy się ze zwierzątkami:

oraz podglądamy walenie..:

czyli orki, które nie chciały skakać tak pięknie jak w Miami, ale grzbiety pokazały:

Czasem łowiliśmy. Na początku namiętnie trafiały się mewy:

potem udawało się i tak:

muszę przyznać, że taka świeżutka rybka, po kilku dniach gorących kubków i innych pulpetów była zbawieniem. Pycha!

Podobały mi się nocne wycieczki po górach:

na przykład po tej, około 3 nad ranem...

Widoki z góry i powód, dla którego przeniosłabym się tam choćby dziś:

A tutaj, na tej samej górce, Widmo Brockenu:

Cudo!

A tu prawie jak bociany..:

W Narwiku oddaliśmy hołd marynarzom z Gromu:

Niestety, widzieliśmy też jak szybko można stracić dach nad głową:

A także jak załatwić sobie kawałek prywatnego parkingu:

Próbowaliśmy też schować do kieszeni latarnię dla Rybci:

Podziwialiśmy różnorodność zjawisk meteo, w tym zaleganie, tworzenie i znikanie chmur i w chmurach:

Na takie krasnale zgodziłabym się bez mrugnięcia okiem!

Co ciekawe dom był w budowie, a panienki już zdobiły miejsce przed domem:

Oraz.

Dla tych co wytrwali.

Niestety, była godzina 23...nie mogłam więc wejść do środka:

Filcowe czpunie:

Scrap z wystawy:

Skrzynka na listy sklepowa. Ale nie tylko, nawet domowe są ozdobione:

coś a'la Empik:

Domek:

I najcudowniejszy rower jaki widziałam!

Koniec. Aż szkoda.
Idę dogorywać.

Ależ tu gorąco!!!!

2010-07-07T22:57:00.000+02:00

Wróciłam. Zdecydowanie wcale się nie cieszę. Upał, który spowodował, że przeżyłam szok termiczny i na bezdechu z Rygi doleciałam do Warszawy jest niewybaczalny, nieznośny, znielubiony i okropny.
Ja się przenoszę do Norwegii. W poprzednim wcieleniu byłam Wikingiem, ja Wam to mówię.
Podobały mi się też wycieczki po górach o...TRZECIEJ NAD RANEM! Tak tak, tam jest ciągle dzień :) Cudowne uczucie. Trochę jednak dziwnie było, bo do portów wchodziliśmy w "nocy" i miasta były bezludne. Od razu kojarzyło mi się to z " Miasteczkiem Salem" Kinga.
Tyle na razie. A co, nie wszystko na raz.
Przyzwyczajam się do nocy, piorę, sprzątam, piorę, knuję po cichu jakie potrawy by tu zjeść (bo stęskniłam się za normalnym jedzeniem), piorę, smakuję chlebek i rozpływam się nad nim, tęsknię i inne takie..Ale o tym potem.
Teraz zabieram się do prania.
Szukania miejsca o temperaturze zbliżonej do tej za kołem podbiegunowym (chyba jednak lodówka...)
Podpierania powiek zapałkami. Mimo, że to ta sama strefa czasowa.
No i do zdania relacji fotograficznej, opisowej i uczuciowej względem Norwegii.
Zachwyt nie wylata mi z głowy ciągle.
Buziaki!

Pożegnam Was na chwilkę

2010-06-18T10:50:00.000+02:00

Ponieważ wybieram się na północ.
Zostawiam Wam mój bardzo ulubiony utwór zespołu

Kamelot A Sailorman's Hymn

A na koniec kilka zdjęć wiadomo czego. Frywolitki, którą właśnie robię :)

A to mój wynalazek, żeby mi się nitka nie skręcała.

pozostałość po płytach CD :)

I tym fioletowym akcentem kończę na dziś. Wracam w lipcu.

Pozdrawiam!

Chrzest

2010-06-17T17:24:00.001+02:00

Żeby nie było, że wsiąkłam w te frywolitki tylko i nic więcej. A wsiąkłam. Zastanawiam się, jak do samolotu zabrać igłę...

Przedstawiam niniejszym pamiątkę.

Wiem, że tło nie najładniejsze, ale wszystko z pośpiechu.

Poranne słońce przesiane przez liście fikusa beniamina. Nie chciał mi zejść z drogi:)

Na sen..

2010-06-14T11:06:00.001+02:00

Uwielbiam śnić. Nie przeszkadza mi, że czasem są to koszmary. Np. ostatnio...jeden z kandydatów na prezydenta...brrrrr... i byłam dla Niego miła! Oprowadzałam po jednym z moich ulubionych miejsc!
Ostatnio za to śnią mi się frywolitki. Że robię i że są piękne. Nie ma to jak siła podświadomości i automotywacja :). Może ten sen się spełni..

To ja troszkę napiszę o frywolitkach. I o mojej przygodzie z nimi.
Nauczyłam się (tych mizernych na razie podstaw) z netu. Znalazłam kilka fajnych miejsc, np. to: Domocredix , gdzie znalazłam podstawy, pierwsze wzorki i fajną osóbkę, która odpowiada na moje oczywiste pytania.
A także tu: ATA. Oraz w wielu innych miejscach, gdzie podpatrywałam to i owo.
Swoje dzieła robię igłą, jest najprostsza, ale ostatnio testuję szydełko, które też jest dość proste, chociaż sprawia więcej kłopotu i powoduje ogólny rozstrój nerwowy na początku. Zamierzam odnaleźć też czółenko i spróbować ponownie. W końcu skoro inni potrafią, także faceci (!!!), to kto powiedział, że ja się nie nauczę?
A panowie, wspomnę o jednym, robią cuda! O, proszę, Jeff Hamilton. Mój szczękoopad nie ma końca.
Nie wspomnę o stronach z wzorami, z pracami, z pasją robótkową, bo obejrzałam strony we wszystkich chyba językach świata.

A teraz kolejne moje dziełka. Tym razem szydełkowe.

Na początek wzór, który już robiłam igłą. Dla porównania.

Igłą:

Szydełkiem:

jak widać zamiast łuczków są łańcuszki. Nie opanowałam jeszcze oplatania łańcuszków, żeby wyglądały jak łuczki.

Tu też łańcuszki zamiast łuczków.

Gwiazdka:

Wzory pochodzą z różnych miejsc z internetu. Niestety. Przerysowałam sobie na kartkę i zapomniałam gdzie były. Jak znajdę, uzupełnię informację.
To na razie wszystko.

Pozdrawiam.

Kolejna

2010-06-08T19:37:00.001+02:00

Bo cóż bym mogła innego..

Chyba wciągnęło mnie mocno.

Jak widać znalazłam inny kolor.
Nie ustrzegłam się też kilku błędów, które wprawne oko wyłapie. Chociaż niewprawne pewnie też. Ale cóż. To wszystko to próbowanie swoich sił. Może nie powinnam chwalić się czymś tak niedoskonałym. Ale ja tak się lubię chwalić drobnymi osiągnięciami. Wybaczcie więc :)

Chyba czas zabrać się za kolejny stopień wtajemniczenia...

Pozdrawiam!

Nic się nie zmienia

2010-06-07T11:03:00.000+02:00

No, może poza wzorami i coraz większą wprawą.
Weekend był bardzo energetyczny, zajęty i nie było czasu na plątanie, ale coś się udało, trochę przed, trochę wieczorem..

Uwaga! Tadam!!!! Zmiana koloru! Hi hi hi

Coś z tego zrobię, jeszcze nie wiem co..

A tutaj dowód na to, że należy przykładać się do pracy solidnie...

Ten sam wzorek z większą precyzją, ale ciągle nie taki jak trzeba..

Prawy róg jest zbliżony do ideału. Ale to jeszcze nie to..

Bo trzeba umieć przyznać się do porażki. Więc się przyznaję.

Pozdrawiam!

Frywolnie. Ciąg dalszy

2010-06-03T14:14:00.000+02:00

Przepraszam z góry za monochromatyczność kolorystyczną, ale postanowiłam, że próby przeprowadzę na tych 565 metrach fileta z cottona, firmy Coats. Jakoś ten kolor przestał mi się podobać, więc do prób, cięcia, plątania mi go nie żal.
A oto kolejne dziełka:

Motylunio

znalazłam go na jakiejś włoskiej stronie, ale ponieważ nie za bardzo mi się tamtejszy podobał, a opis robótki też był jakiś taki, uległ modyfikacji i wyszedł właśnie tak.

Kółeczko

Wzór z książki p. Hany Horakovej.

Tu idealnie mi się pracowało, frywolna koronka sama wiedziała, kiedy się odwrócić, kiedy nie. Jakieś pół godzinki i gotowe.

Tak więc uciekam, bo dużo jeszcze przede mną.

Pozdrawiam zaglądaczy serdecznie!

Szukam...szukania mi trzeba!

2010-06-01T11:08:00.003+02:00

A co znalazłam? Ha!
Jakiś czas temu, gdzieś dwa lata wstecz, zafascynowana wszystkim, co znalazłam na Waszych blogach, a było to: krzyżyki, sweterki, szaliki, serwetki szydełkowe, następnie scrap, kartki, albumy, biżuteria, filcowanie, decoupage, frywolitki i wiele innych, rzuciłam się w wir próbowania. Czy aby ja nie umiem czasem. Ponabywałam podstawowe przyrządy, materiały i tak sobie niektóre czekały, po pierwszych próbach.
Aż tak się złożyło, że zobaczyłam na żywo (nie pierwszy raz, ale impulsu brakowało), zapikało, zakręciło i strasznie zapragnęłam dowieść, że JA-TEŻ-POTRAFIĘ.
A oto cała historia...
Najpierw próbowałam frywolitek czółenkowych. Po wielu trudach podstawy załapałam, ale...gdzieś zapodziało mi się czółenko...Mam stanowczo za dużo kartoników, pudełek, szafek, schowków i innych miejsc, coby nie zgubić. Zgubiłam. Ale znajdę, nie ma obaw. Za to znalazłam kursik na frywolitkę igłową. Nie posiadając odpowiedniej igły, a powinna być długa i uszko powinna mieć gładko z resztą siebie, próbowałam igłą do zszywania swetrów. Szło jakoś. Naumiałam się, ale komfort jakiś takiś...A i przez to uszko nienajlepsze nie wychodziła nauka dalsza, na przykład zakańczania kółeczek, łączenie, jakoś nie wchodziła wiedza, kiedy należy supełek i jak.

Efekt był następujący...

Zapragnęłam więc igły. Bo wiadomo wszem i wobec, że jak się nie ma odpowiedniego sprzętu to nic się nie udaje. Albo udaje połowicznie, ułamkowo i satysfakcji nie daje. Wczoraj wyciągnęłam więc Małża, na zakupy, przy okazji napomykając, że ja do pasmanterii muszę..Wiedział czym to grozi.
Okazało się, że igły są! Aż się zdziwiłam, bo wszędzie czytałam, że trudno je kupić.
Wobec powyższego, na Dzień Dziecka dostałam dwie igły, cienką i grubszą. A efekt igielny następujący jest:

Czyż nie jest tak, że jak się chce to się udaje?

Tym pięknym, PIERWSZYM kwiatkiem kończę i zabieram się za frywolne supłanie.

Pozdrawiam!

Na poprawę - a co!

2010-05-28T13:42:00.000+02:00

Bo jakoś ciastkowo mi ostatnio.
Agata upiekła pyszne kruche (baaaaaaardzo kruche, że od patrzenia się rozpadały) ciasteczka, ale zniknęły ekspresowo. Łyżeczką je trzeba było jeść.
Tak więc chodzące za mną ciasteczka imbirowe upiekłam dziś ja.

może nie wyglądają specjalnie apetycznie, ale smakują cudnie.

Dla tych, co lubią ten lekko piekący smak na języku. Imbir górą!

Składniki:

100 g masła
125 g drobnego cukru
1 łyżka płynnego miodu
1 jajko
250 g mąki
1/2 łyżeczki cynamonu
2 łyżeczki imbiru mielonego
1 łyżeczka sody

ucieram masło i cukier z łyżką miodu. Potem dodaję jajko. Jak już się to wymiesza wsypuję resztę i mieszam, aż stanie się jednolite. Z racji lenistwa robię to mikserem (zupełnie inaczej niż muffinki, bo te mieszam łyżką, niedbale:). Jak już wszytko się połączy, dla pewności, po odstawieniu miksera mieszam jeszcze łyżką, żeby sprawdzić, czy jest wymieszane i zebrać całość w jedno miejsce. Wykładam łyżeczką, uklepuję i piekę w 180 st. przez około 15 minut.

Smacznego!

Ślubnie i nie tylko

2010-05-27T18:54:00.000+02:00

Pogoda kiepska, trzeba czymś zająć ręce. Ale o tym później. Najpierw kartki.

Ślubna:

Ślubna numer 2

zwracam uwagę na szklane guziorki, które przez przypadek znalazłam w pasmanterii. Niestety, było ich tylko pięć..

Kartka na 18-tkę, z którą miałam najwięcej kłopotu, a jednak pracowało się nad nią rewelacyjnie, bo papier sam właził w ręce, brązowy tusz wyszedł pomarańczowy, a reszta sama jakoś tak przyszła.

w kieszonce pod kropkami jest mały tag.

Zdjęcia na szybko, więc jakość taka sobie. Ale mam nadzieję, że coś widać.

Pozdrawiam. Dziękuję bardzo za odwiedziny i miłe komentarze.

Na koniec mała zajawka...

Nasze Święto

2010-05-18T18:16:00.000+02:00

Oto co udało mi się stworzyć.

Serducho z masy papierowej.

Smacznie

2010-05-17T09:57:00.001+02:00

A dzisiaj coś na osłodę. Pogoda kiepska, perspektywy w tej kwestii nie najlepsze, więc czemu by nie dosłodzić sobie dnia..
Ostatnio piekę babeczki. Muffinki. Próbuję różnych. Trochę kombinuję, trochę podglądam i zawsze znikają szybko.
Dzisiaj proponuję muffinki bananowe. Najfajniejsze w muffinkach jest to, że nie trzeba ekstra miksera, wystarczy nawet zwykła łyżka. I naprawdę KAŻDY potrafi je zrobić.

Składniki:

- "suche"

1,5 szklanki mąki
1 łyżeczka sody
1 łyżeczka proszku do pieczenia

- "mokre"

3 banany - najlepiej dojrzałe, mogą mieć na skórce plamki (ale nie stłuczone)
3/4 szklanki cukru
1 opakowanie cukru waniliowego
1 jajko
1/3 szklanki oleju (może być tyle samo roztopionego masła, ale mi się zwyczajnie nie chce :) )
zapach (można lub nie)

Rozgniatam obrane banany i mieszam "mokre" składniki ze sobą. Dosypuję sukcesywnie "suche" i mieszam na w miarę jednolitą masę. I właściwie to wszystko. Ciasto ładuję łyżką do papilotek, tak na 2/3 wysokości, umieszczonych w blasze do pieczenia muffinków. Ciasta starcza mi na 20 sztuk, ale wszystko zależy od wielkości papilotek. Piekę około 20 minut w 190 st.

Na koniec lukier, "robaczki", cukier kandyzowany, polewa, co kto lubi.

Bananowce są mięciutkie, słodziutkie, lekko smakują jak banany, PYCHA!!!

A na zachętę kilka zdjęć, co prawda nie bananowców, ale również smaczniutkich, z rodzynkami. Wariacje na temat wiosny :)

kto znajdzie jeden niepasujący element?

pisaki z lukrem..

muffinkowy...pożeracz. Potwór do niego nie pasuje :)

Smacznego!

Komunii odsłona ostatnia

2010-05-11T17:49:00.002+02:00

Do zamówionych zaproszeń miała być pamiątka. Niestety, nie mam zdjęć środka, a była tam kalka z pieśnią, kartka na życzenia i kieszonka na pieniądze.

Efekt mojej pracy:

Ostatnie zdjęcie chyba najlepiej oddaje kolory (papier z mint w nazwie..). Pudełko ma szybkę.

Kwiatki od Latarni Morskiej, ćwieki takoż, papier nie wiem skąd, kupiony w szale pierwszych zakupów.

Pozdrawiam serdecznie wszystkich odwiedzających.

Wpadłam na sekundę..

2010-05-03T00:43:00.000+02:00

..poinformować, że nieśmiało dopisałam się i ja...

Po cichutku powiem tylko, że podoba mi się wiele papierów z ILS, ale jak wybrać, to wybrać...

Do zobaczenia.

Piękna Matilda

2010-04-26T10:07:00.000+02:00

Dzieci są szczere. Każdy to wie. Wczoraj w piaskownicy doświadczyłam tego po raz kolejny.
Mój synek z marszu pochwalił się rodzicom malutkiej dziewczynki, że ma trzy lata. Pani odpowiedziała:
- ooo to ty duży chłopiec jesteś, ja to już jestem stara.
Na co trzylatek pokiwał głową i:
- no tak, racja.
Sama tego chciała :)

A teraz zapowiedziane zaproszenia na komunię. Skorzystałam z kursu Agnieszki ze Scrappassion.

Pod napisem I Komunia Święta znalazło się zdjęcie komunisty. Ponieważ nie wiem, czy zamawiająca zgodziłaby się na publikację, ostatnie zdjęcie przykleiłam po sesji.

Skład:
Papier Matilda ze scrap.com.pl - odważyłam się pociąć. Piękny papier.

Pozdrawiam serdecznie.

Kartki, karteczki..

2010-04-22T15:39:00.000+02:00

Długo mnie nie było.

Jakiś czas temu zrobiłam kilka kartek dla znajomej kosmetyczki, która wymyśliła w swoim gabinecie coś jakby bon upominkowy. Podarunek Piękna. Chciała, żeby miało to jakąś oprawę. Zdecydowałam się zrobić kilka kartek, które nie do końca mi się podobały, ale zostały przyjęte z entuzjazmem (zupełnie nie wiem dlaczego..).

Były takie...

i..

jeszcze..

no i moja ulubiona..

ostatnia była pierwszą...

Napięcie rośnie. Naoglądałam się, nasłuchałam, napatrzyłam. Odważyłam się skorzystać z wykładów Pani Profesor Brises. I tak powstała nowa seria kartek podarunkowych..

Składana..

następnie mój osobisty wymysł, gdyż testuję sposób klejenia kalki (.macie jakieś sugestie?)...

oraz, ponieważ słuchałam jednym uchem o malowaniu stempli tuszem, ale nie wyleciało jak mi się wydaje (na spotkaniu toruńskim)..

Na razie tyle. Mam jeszcze na sumieniu zaproszenia na komunię, ale to następnym razem.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Pierwsza wymiana ATC

2010-03-13T15:04:00.001+01:00

Postanowiłam spróbować swoich sił w wymianie u Scrapujących Polek w edycji Historia Smaku.
Wszystko byłoby pięknie, gdyby nie to, że po raz kolejny dostałam nauczkę od poczty. Nigdy więcej nie wyślę niczego inaczej, jak poleconym priorytetem. Zniknęło moje ATC wysłane do wspaniałej Bo-Art, od której dostałam takie oto cudo:

(zdjęcie pozwoliłam sobie pożyczyć ze strony Polek)

To cudo na dodatek oszałamiająco pachnie. W paczuszce były jeszcze przydasiątka, za które bardzo dziękuję i wykorzystam je niebawem.

Sama popełniłam skromniutkie coś takiego:

Pierwszy raz od lat miałam w ręku rapitograf, i muszę przyznać, że ręce mi się trzęsły.
Mam nadzieję, że Bo podobało się choć w części tak, jak mi jej praca.
Pozdrawiam.

Na Powitanie

2010-02-06T19:57:00.003+01:00

Jeszcze walczę z blogiem, ustawieniami, kombinuję, ale mam nadzieję, że wszystko będzie dobrze, nic nie zepsuję i będę tu bardziej obecna.

Obiecałam, a obietnic lubię dotrzymywać, więc zaczynam. Mile widziane konstruktywne uwagi.

Na początek pudełeczko:

a w nim...

mała karteczka dla chłopca..

i jeszcze bliżej..

Kartka miała być bez cekinów, kwiatków i innych bajerów. Takie zastrzeżenia miał Świeżo Upieczony Wujek. Pozwoliłam sobie na srebrne kropki, dwa ćwieki troszkę kalki i czerwoną kokardkę. Na szczęście. Wykorzystałam też moją pierwszą zembosowaną żyrafę. Idealnie podpasowała mi do distressa TH Broken China. Przybliżeń nie będzie, dopóki nie nauczę się pstrykać sama. Tę sesję wykonał dla mnie Małż.

No dobrze...

2010-01-28T00:02:00.000+01:00

Nie ma to jak szybka reakcja na akcję.
Zbieram się z początkiem od dawna. Podglądam, natycham się, a potem strach mnie dopada, że ja tak nie umiem. Niemądre to, ja wiem, i trwa od..ponad roku, czy też dwóch. Próbowałam różnych różności. Szukam tego, co mnie najbardziej kręci, ale tak naprawdę wszystko mi pasuje. I mroczne, i kolorowe, i kartki, i decou, i filc...
Dzisiaj jeszcze nic nie wstawię. Ale skoro napisałam kilka slów, nie ucieknę już od tego, co nieuchronne...
Do zobaczenia.